polityka kulturalna
-
Poza aplauzem: ankieta „Teatru dla Wszystkich”
Zauważam dziwną prawidłowość: odwrotnie proporcjonalna zależność szumu medialnego do jakości spektaklu
-
„A teraz pogodni zasiądźmy do wspólnego stołu…”
Twórcy „Zamachu na Narodowy Stary Teatr” zdają się podważać wiarę w sprawdzalność czegokolwiek
-
Mętlik i popkorn
Opisani w „Rodzinie patologicznej” wciąż pracują w teatrach. Słusznie czy niesłusznie? A kto ma wystawiać świadectwa moralności i certyfikaty etycznie przygotowanego spektaklu?
-
Zombie, wszędzie zombie
Oto telewizyjny teatr krytyczny koncesjonowany, odczłowieczający za publiczne pieniądze pokaźną część społeczeństwa
-
Teatr w okładce
Książki o Dejmku, Grotowskim, Warmińskim to jedynie punkt wyjścia do szerszej opowieści
-
Powrotów nie będzie?
Deklaracje składane na współKongresie przez MKiDN oraz „stronę społeczną” mają duży potencjał, by się szybko i źle zestarzeć
-
PRASKIE SYNY i „Teatr, który się bardziej wtrąca”
PRASKIE SYNY zaproponowały, aby warszawski Teatr Powszechny stworzył ofertę nie tylko dla widzów-wyborców Konfederacji, ale i dla tych o poglądach antysystemowych
-
Fotel
Oto dyrektorska nauka: gospodarstwo teatr należy doglądać we wszystkich zakamarkach, także w ciemnych kątach, gdzie czają się krytycy
-
Wiersze nasze
Najnowszy spektakl Krzysztofa Warlikowskiego „Domena polska” to zapowiedź nowego nurtu w twórczości Mistrza, w sytuacji mnożących się w ostatnich latach zarzutów o eskapizm
-
Rafał Węgrzyniak
Bywał brutalny oraz niesprawiedliwy – i miewał sporo racji. Otwartym tekstem pisał o tym, o czym inni po cichu rozmawiali po kątach
-
Bez podsumowania
Niesławnej pamięci roku 2022 nijak podsumować się nie da – nie przyniósł ani arcydzieła, które pogodziłoby wszystkich, ani żadnego olśniewającego debiutu
-
List otwarty do Igi Dzieciuchowicz
Uruchomiła Pani niezwykle skuteczny, sprawdzony wielokrotnie w kampaniach otagowanych jako #metoo mechanizm medialnego linczu
-
„Sp… do metra śpiewać arie”, czyli pewien pogląd
Czy – jak chce Stanowski – artysta, który nie umie wyżywić się ze sprzedaży swoich dzieł, jest z definicji nieudacznikiem i grafomanem?
-
Teatr im. Osterwy i sowietologia stosowana
„Zespół” to wielość opinii, stronnictwa, grupy interesów – oraz milczenie nie zgadzających się z opiniami grupy krzyczącej i „walczącej o dyrekcję”
-
Co jest w Polsce do zademonstrowania
Spod parasola niezbyt zamożnej, ale jednak względnie stabilnej sfery publicznej teatr krytyczny krzyczy o tych, którym przyszło moknąć na deszczu
-
Mapa teatru publicznego: Lublin (2014)
Wciąż możliwy jest teatr środka, unikający płytkiej ekstremy neoawangardy, jak i nudy tradycjonalizmu
-
Noc, miasto w poszukiwaniu tożsamości
Najwyższy czas, aby zadać sobie, nam, Lublinowi pytania: „Jaka jest nasza kultura lokalna? Nasza swoistość?”